|
Dünya
Gümrük
Örgütü’nün
“İstanbul
Sözleşmesi”
adıyla
anılan
Geçici
İthalat
Sözleşmesi,
Gümrük
İşbirliği
Konseyi’nin
İstanbul’da
yapılan
75/76’ıncı
oturumunda
kabul
edilmiştir.
Sözleşmenin
26’ıncı
maddesi
uyarınca
5
üye
veya
gümrük
birliği
ya
da
ekonomik
bir
birliğin
uygun
bulmasından
sonra
3 ay
içinde
yürürlüğe
girmesi
hükme
bağlandığından
27
Kasım
1993
tarihinde
yürürlüğe
girmiştir.
Sözleşmenin
amacı,
uluslararası
ticaretin
önündeki
engelleri
ortadan
kaldırmak,
ticaret
çevrelerinin
eşyalarını
getirecekleri
her
bir
ülkenin
geçici
ithalata
ilişkin
ulusal
gümrük
formalitelerine
tabi
kılmadan,
kolaylıkla
bir
ülkeden
diğerine
hızlı
bir
şekilde
geçirebilmelerini
sağlamaktır.
İstanbul
Sözleşmesi,
geçici
ithalata
ilişkin
tüm
hükümlerin
tek
bir
metin
içinde
yer
almasını
amaçlamaktadır.
Söz
konusu
sözleşme
eşyanın
ve
karayolu
taşıma
araçlarına
ilişkin
tüm
sözleşmelerin
yerine
geçmekte
ve
geçici
ithalata
ilişkin
bir
örnek
hükümler
getirmektedir.
Ülkemizde,
07.04.2004
tarihli
ve
25426
sayılı
Resmi
Gazete’de
yayımlanan
5108
sayılı
“Geçici
İthalat
Sözleşmesi’nin
Onaylanmasının
Uygun
Bulunduğuna
Dair
Kanun”
ile
Gümrük
İşbirliği
Konseyi’nin
26
Haziran
1990
tarihinde
İstanbul’da
yapılan
oturumunda
imzaya
açılan,
ülkemiz
adına
28
Haziran
1990
tarihinde
imzalanan
ve
“İstanbul
Sözleşmesi”
adıyla
anılan
“Geçici
İthalat
Sözleşmesi”nin
çekincelerle
birlikte
onaylanması
31
Mart
2004
tarihinde
uygun
bulunmuştur.
Uygun
Bulma
Kanunu’nun
akabinde,
21.10.2004
tarihli
ve
25620
sayılı
Resmi
Gazete’de
yayımlanan
2004/7905
sayılı
“Geçici
İthalat
Sözleşmesi’nin
Çekincelerle
Birlikte
Onaylanması
Hakkında
Karar”
ile
“Geçici
İthalat
Sözleşmesi”nin
çekincelerle
birlikte
onaylanması
Bakanlar
Kurulu’nca
23/9/2004
tarihinde
kararlaştırılmıştır.
Buna
göre
Türkiye
Sözleşme’yi
Ana
Metin
ve
Ek-A
(Geçici
Kabul
Belgelerine
İlişkin
Ek-ATA
Karneleri
ve
CPD
Karneleri),
Ek
B-1’den
B-9’a
kadar,
E-C,
E-D
ve
Ek-E’yi
kapsayacak
şekilde
onaylamış
olmaktadır. |
